این روزها درگیر نوشتن مجموعه ای هستم که تلفیقی از شعر و داستان (( فرا داستان )) است. شعرها و فرا داستانها هر کدام داری فضایی بومی از لحاظ جغرافیایی و اعتقادی هستند. به نظر خودم این مجموعه فضای عجیبی دارد و حاصل لحظه های شوریدگی من است. فضایی منطبق بر اعتقادات و باورهای یارسان بر شعرها و فرا داستانها حاکم است.   روایت ها در دو فضای فکری متفاوتی نوشته شده اند: بعضی از روایتها عاشقانه و بعضی دارای فضایی عرفانی اند. ضمن اینکه تمایلی به ابهام گرایی در این مجموعه نداشته ام چرا که روایتها خود تا حدودی از لحاظ ساختار فکری  ابهام زا هستند. این کتاب را به یکی دادم بخواند که بعد از خواندن آن دو روز سردرد گرفت. البته ایشان زیاد با آثار غیرذهنی آشنایی ندارند شاید دلیل سردردش همین بوده . بعد از ویرایش به فکر چاپ آن هستم و در اولیت چاپ آثارم بعد از  که  است.