در متن:                       

حتا من بودم
ناشناس در شناسنامه ی وقتی سَر به احوال تو می گذارم      و توضیح دارد
البته اگر
چقدر در عبور اسم اعظمِ تو ایستاده ام

حالا درد می کِشم نمی مانی در توضیح داردِ اعظمِ خود
که شناسه هایم را گُم شده ای           در دور   در دست ها
از من برو
این دیکته در توزیح دارد     توضیح دارد   با شناسه هایش

فکر تخته عذابم می دهد    سیاه بود
پناه به حرف هایی که کز در زانویِ بغل
وقتی که ناگهان                                    کرده اند!

این را نه تو می دانی و نه می داند من را خوب می دانم
که ساعت ها بیدار    شاید

درست در یک دقیقه مانده به توضیح دارد!


خوابِ فردا                       

به ناگهان در نیستی های من
قدم می زنی نیز
از وسطِ غروب پیاده می شوی
صبح بادی از سمت هایِ        زُل می زند به
یک قدم این طرف     تَر می شوی         از آب      از ناگهان
موج های من روی گیسوهای تو
همین
نیمکت و تو روی دستِ ساحل

فردا خواب دیده ای:
[ وسطِ نیستی هایِ من پیاده شده ای! ]